کنار چون کنم از آب دیده گوهر شب

گمان مبر که جدائی باختیار منست

خیال لعل تو هر جا که می کنم منزل

مقیم حجره چشم گهر نگار منست

برزوی تو تا روز در کنار منست

مرا ز دیده می فکن که آبروی محیط

ز فیض مردمک چشم در نثار منست