برزوی تو تا روز در کنار منست

خیال لعل تو هر جا که می کنم منزل

مقیم حجره چشم گهر نگار منست

کنار چون کنم از آب دیده گوهر شب

مرا ز دیده می فکن که آبروی محیط

ز فیض مردمک چشم در نثار منست

فرونشان بنم جام گرد هستی من