کان جگر خسته دل سوخته حالش چونست

می پرستان اگر از جام صبوحی مستند

مستی ما همه زان چشم خوش می گونست

تا جدا مانده ام از روی تو هرگز گفتی

رحمتی کن که ز شور شکرت خواجو را

سینه آتشکده و دیده ز غم جیحونست