هیچ می دانی کز آنساعت دلم در بند اوست

چشمه جانبخش خضرست آن که آبش جانفرانست

روضه بستان خلدست این که بادش مشکبوست

چون صبا حال پریشانی زلفت شرح داد

با تو خواجو را برون از عشق چیزی دیگرست

ورنه در هر گوشه ماهی سرو قد لاله روست