هندوی آتش پرست کافر زلفت مقیم

کس درو منزل نمی سازد ز ویرانی که هست

چون شود یاقوت لولو پرورت گوهرفشان

آب گردد از حیا هر گوهر کانی که هست

خون خلقی می خورد از نا مسلمانی که هست

در دلت مهر از چه رو جویم چو می دانم که چیست

بنده را بیدل چرا گوئی چو می دانی که هست