یا بت ماست که در هر خم زلفش تابیست

آنک گوید که عناب نشاند خون را

بی تو هر قطره ئی از خون دلم عنابیست

آفتابیست که از اوج شرف می تابد

من ازین در نروم زانکه بهر باب که هست

پیش خواجو درش از روضه رضوان بابیست