من ازین در نروم زانکه بهر باب که هست

بی تو هر قطره ئی از خون دلم عنابیست

آفتابیست که از اوج شرف می تابد

یا بت ماست که در هر خم زلفش تابیست

پیش خواجو درش از روضه رضوان بابیست