ندانم این نفس روح بخش جان پرور

که خون خسته دلانش غذای بیماریست

بیا که در غم هجر تو کار دیده من

ز شوق لعل روان برقدت گهرباریست

نسیم زلف تو یا بوی مشک تاتاریست

شنیده ام که ز زر کارها چو زر گردد

مرا چو زر نبود چاره ناله و زاریست