که کار سنبل هندوی او سیه کاریست

به حضرتی که شهانرا مجال گفتن نیست

چه جای زاری سرگشتگان بازاریست

مده بدست سر زلف دوست خواجو دل

چنین که طره او را شکسته می بینی

بزیر هر سرمویش هزار طراریست