چو اقتضای قضا محنتست و غم خواجو

بشهر خویشم اگر آشنا بود غم نیست

چنین که مرغ دلم در غمش هوا بگرفت

بسوی ما اگر او را هوا بود غم نیست

اگر بحکم قضایت رضا بود غم نیست