شمع را زان زبان برند که او

اگرت سیرت ایازی نیست

توسن طبع را عنان درکش

که روانی به تیز تازی نیست

عادتش جز زبان درازی نیست

باده صاف کو که صوفی را

جامه بی جام می نمازی نیست