که به هنگام سخن چون تو شکر خائی نیست

جای آن هست که بنوازی و دستم گیری

که بجز سایه لطف تو مرا جائی نیست

نه که چون لعل شکر بار تو نبود شکری

خواجو از عشق تو تا منصب لالائی یافت

همچو الفاظ خوشش لولو لالائی نیست