بصبحدم که مرا همنفس بود فریاد

به قامت تو که شد سرو سرکشش بنده

به خدمت تو که از بنده گشته ئی آزاد

به نیم شب که مرا همزبان شود خامه

به اشک من که زند دم ز مجمع البحرین

بچشم من که برد آب دجله بغداد

که آن چه در غم هجر تو می کشد خواجو