تا چه کردم که بدین روز نشستم هیهات

گو هم آوای شما باز گرفتار افتاد

سرو هر چند ببالای تو می ماند راست

بنده تا قد ترا دید شد از سروآزاد

کس بروز من سرگشته بد روز مباد

گوئیا دایه ام از بهر غمت می پرورد

یا مگر مادرم از بهر فراقت می زاد