ز عکس گلشن رویت گلاب می گردد

تو خود چه آب و گلی کاب زندگی هردم

ز شرم چشمه نوش تو آب می گردد

چو برتو می فکنم دیده اشگ گلگونم

بجام باده چه حاجت که پیر گوشه نشین

بیاد چشم تو مست و خراب می گردد

عجب نباشد اگر شد سیاه و سودائی