کرد اشارت بسر زلف سیه کاین دارد

گر چه فرهاد به تلخی ز جهان رفت ولیک

همچنان شور شکرخنده شیرین دارد

دل گمگشته ز چشم تو طلب می کردم

خواجو از چشمه نوشت چو حکایت گوید

همه گویند سخن بین که چه شیرین دارد