کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 10

حیف باشد که بافسوس بپایان آرد

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 7

    زلف چوگان صفت ار حلقه کند بر رخسار

    #
  2. 8

    هر زمان گوی دلم در خم چوگان آرد

    #
  3. 9

    هر که را دست دهد حاصل اوقات عزیز

    #
  4. 10

    حیف باشد که بافسوس بپایان آرد

    انتخاب‌شده
  5. 11

    در ره عشق مسلمان حقیقی آنست

    #
  6. 12

    که به زنار سر زلف تو ایمان آرد

    #
  7. 13

    زاهد صومعه را هر نفسی مست و خراب

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 10 از «غزل شماره ۲۶۶ - چون صبا نکهت آن زلف پریشان آرد...» است.