دیده دریا دلی از خون دلم می بیند

موج طوفان سرشکش ز کمر در گذرد

نکند ترک شکر خنده شیرین خسرو

لیک پیش لب شیرین ز شکردر گذرد

کو تواند که روان از سر زر در گذرد

نتواند که نهد بر سر کوی تو قدم

مگر آنکس که نخست از سر سر در گذرد