بدو گفت خواهر که ای ساروان

ز خون برنهاده به رخ بر دو جوی

به خواهش گرفتند بیچارگان

بران نامور مرد بازارگان

نخست از کجا راندی کاروان

که روز و شبان بر تو فرخنده باد

همه مهتران پیش تو بنده باد