که گدائی درت ملکت سلطان ارزد

بگذر از گنج قدر خان که بر پیر مغان

کنج میخانه همه گنج قدر خان ارزد

زین سپس ما و گدایان سر کوی غمت

با لبت دست ز سر چشمه حیوان شستم

زانکه یاقوت تو صد چشمه حیوان ارزد

با وجود قد رعنای تو گو سرو مروی