زانکه بالای تو صد سرو خرامان ارزد

با لبت دست ز سر چشمه حیوان شستم

زانکه یاقوت تو صد چشمه حیوان ارزد

با وجود قد رعنای تو گو سرو مروی

از سر کوی تو خواجو بگلستان نرود

که سر کوی تو صد باغ و گلستان ارزد