وانگه بسیه کاری مشک از قمر انگیزد

لولو ز صدف خیزد وین طرفه که هر ساعت

از لعل گهر پوشش لولوی تر انگیزد

از نافه تاتاری بر مه فکند چنبر

گر زلف سیه روزی از چهره براندازد

ماهیست تو پنداری کز شب سحر انگیزد

برخیزم و بنشانم در مجلس اصحابش