که زخم خورده هجر از قفا نمی ترسد

کسی که تیر جفا می زند برین دل ریش

مگر ز ضربت تیغ قضا نمی ترسد

مرا بزخم قفا گفتمش ز پیش مران

بطیره گفت که خواجو چنین که می بینیم

ز نوک غمزه خونریز ما نمی ترسد