بطیره گفت که خواجو چنین که می بینیم

مگر ز ضربت تیغ قضا نمی ترسد

مرا بزخم قفا گفتمش ز پیش مران

که زخم خورده هجر از قفا نمی ترسد

ز نوک غمزه خونریز ما نمی ترسد