یا سرو روان چون قد دلجوی تو باشد

کی طرف گلستان چو سر کوی تو باشد

مانند کمان شد قد چون تیر خدنگم

لیکن نه کمانی که ببازوی تو باشد

در تاب مرو گر دل گمگشته ما را