مانند کمان شد قد چون تیر خدنگم

کی طرف گلستان چو سر کوی تو باشد

یا سرو روان چون قد دلجوی تو باشد

لیکن نه کمانی که ببازوی تو باشد

در تاب مرو گر دل گمگشته ما را

گویند که در حلقه گیسوی تو باشد