در چنین بادیه کاندیشه سرنتوان کرد

من بیچاره که ام چاره کار اندیشد

هر که سر در عقب یار سفرکرده نهاد

این خیالست که دیگر ز دیار اندیشد

بار خاطر طلبد هر که ز بار اندیشد

آنکه شد بیخبر از زمزمه نغمه زیر

تو مپندار که از ناله زار اندیشد