آنکه شد بیخبر از زمزمه نغمه زیر

این خیالست که دیگر ز دیار اندیشد

در چنین بادیه کاندیشه سرنتوان کرد

بار خاطر طلبد هر که ز بار اندیشد

تو مپندار که از ناله زار اندیشد

گرتو صد سال کنی ناله و زاری خواجو

گل صد برگ کی از بانگ هزار اندیشد