گرتو صد سال کنی ناله و زاری خواجو

بار خاطر طلبد هر که ز بار اندیشد

آنکه شد بیخبر از زمزمه نغمه زیر

تو مپندار که از ناله زار اندیشد

گل صد برگ کی از بانگ هزار اندیشد