نبود عیب که پروانه ز پر نندیشد

هر که خاطر بکسی داد چه بیمش ز خطر

کانکه رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

پیش شمع رخ زیبای تو گر جان بدهم

خسته ضرب تو از تیغ و سنان غم نخورد

کشته عشق تو از تیر و تبر نندیشد

سر اگر در سر کار تو کنم دوری نیست