عندلیبیست که در باغ نوا می سازد

نی ز دود دل پرآتش ما می نالد

تو مپندار که از باد هوا می نالد

خوش سرائیست که در پرده سرا می نالد

بیزبانست و ندانم که کرا می خواند

در فغانست و ندانم که چرا می نالد