بسکه آن غمزده بی سر و پا می نالد

من دلخسته اگر زانکه ز دل می نالم

باری آن خسته بیدل ز کجا می نالد

می فتد هر نفسی آتشم اندر دل ریش

می زنندش نتواند که ننالد نفسی

زخم دارد نه به تزویر و ریا می نالد

بسکه راه دل ارباب حقیقت زده است