می فتد هر نفسی آتشم اندر دل ریش

در فغانست و ندانم که چرا می نالد

من دلخسته اگر زانکه ز دل می نالم

باری آن خسته بیدل ز کجا می نالد

بسکه آن غمزده بی سر و پا می نالد

می زنندش نتواند که ننالد نفسی

زخم دارد نه به تزویر و ریا می نالد