وقت صبوح از افق جام برآمد

مجلسیان سحری را شب دوشین

کام دل از جام غم انجام برآمد

چشمه خورشید درخشان مروق

کام من این بود که جان بر تو فشانم

عاقبت از لعل توام کام برآمد

زلف تو چون سلسله جنبان دلم شد