گر چه طوطی ز شکر نیک بتنگ آمده بود

که چو دریا شد و چون کان گهر باز آمد

آنکه در رسته بازار وفا زر می زد

در رخ خویش نظر کرد و ز زر باز آمد

دگر از آرزوی تنگ شکر باز آمد

بلبل مست نگر باز که چون باد بهار

بهوای سمن و سنبل تر باز آمد