ای گل از پرده برون آی که مرغ سحری

عجب اینست که با دیده تر باز آمد

هر که را بیخبر افتاد ز پیمانه عشق

تو مپندار که دیگر به خبر باز آمد

همره قافله باد سحر باز آمد

عیب خسرو مکن ای مدعی و تلخ مگوی

گر ز شور لب شیرین ز شکر باز آمد