زان سرو قد آزاد نشستن که تواند

گویند که صبرآتش عشقت بنشاند

ساقی قدحی زان می دوشینه بمن ده

باشد که مرا یکنفس از خود برهاند

موری اگر از ضعف بگیرد سردستم