برحسن مکن تکیه که دوران لطافت

برخیزد و برآتش تیزم بنشاند

چون می گذری عیب نباشد که بپرسی

کان خسته دلسوخته چون می گذراند

با کس بنمی ماند و کس با تو نماند

دانی که چرا نام تو در نامه نیارم

زیرا که نخواهم که کسی نام تو داند