که به درمان من سوخته دل در ماند

من دیوانه چو دل بر سر زلفت بستم

از چه رو زلف توام سلسله می جنباند

مرض عشق مرا عرضه مده پیش طبیب

از چه نالم چو فغانم همه از خویشتنست

بده آن باده که از خویشتنم بستاند

بکجا ! می رود این فتنه که برخاسته است