از پیش من برفتی و خون دل از پیت

ما برکنار و با تو کمر در میان بماند

وان چشم پرخمار چنان ناتوان بماند

از چشم من روان شد و چشمم درآن بماند

گفتم که نکته ئی ز دهانت کنم بیان

از شور پسته ات سخنم در دهان بماند