تا من دلشده را بی سر و بی پا نکند

مرد صاحب نظر آنست که تا جان بودش

نتواند که نظر در رخ زیبا نکند

آن سهی سرو روان از سر پا ننشیند

مکن اندیشه فردا و قدح نوش امروز

کانکه عاقل بود اندیشه فردا نکند

در بهاران که عروسان چمن جلوه کنند