در بهاران که عروسان چمن جلوه کنند

تا من دلشده را بی سر و بی پا نکند

مکن اندیشه فردا و قدح نوش امروز

کانکه عاقل بود اندیشه فردا نکند

کیست کورا هوس عیش و تماشا نکند

دل کجا برکند از آن لب میگون خواجو

زانکه مخمور بترک می حمرا نکند