هرگز از جام می لعلش نمی باشد خمار

سایبان آفتاب از شاخ سنبل می کند

گر چه از روی خرد دور تسلسل باطلست

خط سبزش حکم بر دور تسلسل می کند

می پرستی کو ببادامش تنقل می کند

راستی را شاخ عرعر می درفشد همچو بید

کان سهی سرو روان میل تمایل می کند