چو قامت تو ببینند کوس عشق زنند

چه غم خورند چو شادی خوران جام جمند

چو گنج عشق تو دارند در خرابه دل

نه مفلسند ولی منعمان بی درمند

پریرخان که بعالم بدلبری علمند

بقصد مرغ دل خستگان میفکن دام

که طائران هوایت کبوتر حرمند