اگر نماند به میخانه باده صافی

بیک دو جام دگر کار من تمام کنند

خوشا بوقت سحر شاهدان عربده جوی

شراب بر کف و آغاز انتقام کنند

بگوی کز لب میگون دوست وام کنند

برآید از دل تنگم نوای نغمه زیر

چو بلبلان سحر خوان هوای بام کنند