آن رفت که مرغ دل پر آتش خواجو

دلبند من خسته جگر موی شما بود

آن رفت که هر دم که ز بابل ز دمی لاف

چشمم همه بر غمزه جادوی شما بود

پروانه شمع رخ دلجوی شما بود