مشنو که پریشانی و بیماری خواجو

مقصود من از هر دو جهان روی تو نبود

مشنو که شبی تا سحر از آتش سودا

منزلگه من خاک سر کوی تو نبود

از زلف کژ و غمزه جادوی تو نبود