مقصود من از هر دو جهان روی تو نبود

مشنو که چو در گوشه محراب کنم روی

چشمم همه در گوشه ابروی تو نبود

مشنو که گر از هر دو جهان روی بتابم

مشنو که شبی تا سحر از آتش سودا

منزلگه من خاک سر کوی تو نبود

مشنو که پریشانی و بیماری خواجو