چشمم همه در گوشه ابروی تو نبود

مشنو که گر آن طره زنگی وش هندوست

ترک فلکی بنده هندوی تو نبود

مشنو که چو در گوشه محراب کنم روی

مشنو که گر از هر دو جهان روی بتابم

مقصود من از هر دو جهان روی تو نبود

مشنو که شبی تا سحر از آتش سودا