مشنو که چو در گوشه محراب کنم روی

شوریدگی از سلسله موی تو نبود

مشنو که گر آن طره زنگی وش هندوست

ترک فلکی بنده هندوی تو نبود

چشمم همه در گوشه ابروی تو نبود

مشنو که گر از هر دو جهان روی بتابم

مقصود من از هر دو جهان روی تو نبود